Odchodzą Wielcy..

Był moim autorytetem, od momentu, kiedy znalazłam na półce u taty zżółkniałe już książki z lat 70. o dalekim świecie. Zafascynował mnie! Na początku były to dla mnie książki, w których bardzo ciekawie opisywał historię, wydarzenia z przeszłości. Później, kiedy bardziej świadomie zaczęłam czytać jego historie odkryłam ich bogactwo. Przybliżał nam świat, który widzieliśmy w wiadomościach, taki nieludzki, on go uczłowieczał i próbował zrozumieć. Pierwszy raz widziałam go na spotkaniu we Wrocławiu i uderzyła mnie jego przeogromna wiedza i niesamowita skromność, on po prostu chciał się podzielić z wszystkimi tym, co widział, przeżył i myślał o świecie. Moją pamiątką z tego spotkania jest autograf w "Hebanie" napisany srebrnym długopisem...
Bardzo mocno wrył mi się w pamięć jego wykład o globalizacji w Muzeum Architektury we Wrocławiu, byłam zachwycona wszystkim, co mówił, jego wiedzą i niezgodą na taki świat. Odkryłam wtedy człowieka, który stał się dla mnie bardzo ważny, kształtował moje myślenie o świecie i, myślę, że to odkrycie sprawiło też, że zaczęłam takie właśnie studia. Decyzja, której nigdy nie żałowałam! Wtedy chciałam „zostać Kapuścińskim”, podróżować i uczłowieczyć stosunki międzynarodowe. To on zafascynował mnie Ameryką Łacińską i pokazał mi całe jej bogactwo..
Smutno mi teraz oglądać jego zdjęcie w czarno-białych kolorach i świadomość, że straciłam takiego wspaniałego nauczyciela...
..non omnis moria..z pewnością Mistrzu!
Szerokiej drogi..


„życie trwa
istniejemy“

Ryszard Kapuściński